Het Belang van Limburg - 29/07/2010 -

Afghaanse lekken

WikiLeaks, de klokkenluiderswebsite, publiceerde zondag een Afghanistan-dossier, bestaande uit meer dan 90.000 geheime campagneverslagen, recht van het terrein.

Enkele daarvan betreffen de Belgische militaire aanwezigheid in Afghanistan.

Hoe bescheiden die verwijzingen naar de Belgen ook zijn, ze veroorzaakten hier gisteren tegenspraak, misverstanden en een piepkleine politieke rel. Paradoxalerwijze zorgden ze echter ook voor een preciezer beeld van de Belgische aanwezigheid in Afghanistan. En de mediaverwarring gaf even een scherpe inkijk in de manier waarop officiële informatie over de oorlog bij ons komt.

Een incident, vorig jaar in juni in Kunduz, blijkt plots ernstiger dan het toen in België werd voorgesteld. Het publiek en de volksvertegenwoordiging mochten blijkbaar niet weten dat een Belgische militair gewond was. Of dat de Belgische soldaten op een bepaald moment in de strijd geen munitie meer hadden.

Gisteren zei demissionair defensieminister De Crem dat hij publiek, pers en parlement toen alles heeft laten weten wat nuttig was om te weten. Maar hij gaf ook toe dat de informatiekeuzes waarmee hij in die woelige junimaand worstelde, hem aanzetten om een ander mediabeleid te voeren: transparantie hoog in het vaandel - zij het steeds in afweging met de veiligheid van de militairen op het Afghaanse strijdtoneel.

Datzelfde dilemma kwam de voorbije dagen ook in de Verenigde Staten en elders aan bod bij de beoordeling van de WikiLeaks-publicatie. Hadden de onthullingen de veiligheid van de eigen soldaten niet op het spel gezet, werkten ze niet in het voordeel van de vijand ?

Verraad of dienst aan de vijand zijn de WikiLeaks-onthullingen echter allerminst. Zoals ze ook hun betekenis niet verliezen omdat ze (zoals president Obama zei) alleen opsommen wat we al wisten. Dat er in deze oorlog onschuldige burgers sterven. Dat geallieerde troepen over de schreef gaan. Dat geen enkel deel van Afghanistan - ook het noorden niet - nog 'veilig' is. Dat de geheime dienst van bondgenoot Pakistan de Taliban steunt.

Dat wisten we inderdaad allemaal. Uit de WikiLeaks treedt evenwel een beeld naar voren van een oorlog waarin de verwarring veel en veel uitzichtlozer is dan officieel wordt toegegeven.

Ook de bescheiden Belgische 'onthullingen' versterken dat beeld. Doen alsof we weten wat we daar doen en waar het moet eindigen, is op zich al een vorm van waarheidsverhulling. En een rechtvaardiging van deze heilzame lekken.

©2010 - Concentra - alle rechten voorbehouden. Geen reproductie zonder voorafgaande toestemming.