Op 17 maart 2011 bespreekt onze Kamer van Volksvertegenwoordigers een wetsvoorstel dat de autosector verplicht om 20 % van hun advertentieruimte in gedrukte media voor te behouden voor door de overheid opgelegde vermeldingen inzake CO2-uitstoot.

Laten we eerst eens kijken wat hier positief aan is:

-       Het parlement doet zijn werk, ook zonder regeringsinitiatief;

-       Consumenten moeten degelijke informatie krijgen over de milieubelasting van hun aankopen en dat is hier duidelijk de bedoeling;

-       Het parlement probeert gebrekkige regels te verbeteren (een KB van 2001 in uitvoering van een Europese richtlijn van 1999).

Het Europees Parlement geeft zelf toe dat de maatregelen onvoldoende doeltreffend zijn gebleken. Ze hebben niet het verhoopte resultaat gehad, noch voor het terugdringen van de CO2 uitstoot, noch op het vlak van de informatie en de invloed op de consument. Ook het Belgische KB van 2001 sloeg de bal duidelijk mis.

Dat zal zeker niet aan de kranten gelegen hebben.  De Vlaamse kranten schreven het afgelopen jaar meer dan 2.000 artikels over CO2 zoals blijkt uit Mediargus. Sinds het KB van 2001 publiceerden we er meer dan 10.000. Niemand heeft ons hiertoe verplicht, onze lezers willen het gewoon weten. En onze lezers zijn nog steeds de helft van alle Vlamingen, mensen die dagelijks hun krant verkiezen als venster op de wereld.

Het zal evenmin gelegen hebben aan de ijver waarmee we het bewuste KB van 2001 proberen toe te passen. Blijkbaar stellen er zich geen problemen bij krantenadvertenties, het zou naar verluid gaan om affiches en kleine advertenties in huis-aan-huis bladen. Toch krijgen we nu misschien het deksel op onze neus.

De indieners van dit wetsvoorstel vinden het blijkbaar nodig om de regels voor kranten nog te verstrengen. Het is evenwel onduidelijk of deze nieuwe verplichte vermeldingen de CO2 uitstoot zullen reduceren en of ze de Vlaming beter zullen informeren. Eén ding is wel duidelijk: de advertentie-inkomsten van kranten riskeren naar beneden te gaan. Waarom zou je immers jezelf regels opleggen door in kranten te adverteren, daar waar dat op pakweg internet, radio en televisie niet hoeft?

Adverteerders zijn van wezenlijk belang voor kranten. Geen enkele uitgever kan zijn redactie betalen met alleen abonnementen en losse verkoop.  Onze concurrentie op de advertentiemarkt wordt elke dag meer internationaal. Zolang een dergelijke maatregel ook niet aan Google, YouTube en Facebook wordt opgelegd is hij volstrekt concurrentievervalsend en zal hij ook nauwelijks effect hebben.

Iemand die een nieuwe auto wil kopen gaat normaal eens naar Google en typt daar de naam in. Bovenaan de zoekresultaten (in een beige kadertje) krijgt hij dan als resultaten verpakte reclame te zien en rechts van het resultaat staat de echte reclame. Vaak volgt dan nog een zoekactie op YouTube met het bekijken van promofilmpjes met reclame in de intro en rechts van de video . Wat verandert dit wetsvoorstel daaraan?  Het dwingt de merken meer geld aan internet en audiovisuele reclame te geven, en minder aan de Vlaamse kranten.  Spijtig genoeg ontsnappen Google en co. vaak aan onze Belgische wetten, ze moeten hier niet eens belasting betalen. 

Beste parlementsleden, de redenen waarom de oude regels de CO2 uitstoot niet verminderen, hebben weinig te maken met de verplichte vermeldingen in gedrukte krantenadvertenties. Het huidige wetgevend kader is nog geschreven voor aankoopgedrag uit de vorige eeuw.  Ga alstublieft eens na welke informatie in uw dagelijks leven een bepalende rol speelt bij de keuze van een nieuwe wagen en schrijf daar een wetsvoorstel voor. Het zal veel doeltreffender zijn en naar alle waarschijnlijkheid de kranten ook nog geld genoeg laten overhouden om kwalitatieve artikels te blijven schrijven over CO2 uitstoot naast mooie advertenties over wagens die steeds milieuvriendelijker worden, dank zij uw wetgevend werk.

Brussel,  12 maart 2011

Patrick Lacroix

Algemeen Directeur

Vlaamse Dagbladpers